Good Time

 

Good

Το πιο εύφλεκτο μίγμα θρίλερ και αστυνομικής περιπέτειας των τελευταίων μηνών μας το προσφέρουν οι αδελφοί Τζος και Μπένι Σάφντι. Ο ένας από τους δύο, ο Μπένι, εμφανίζεται και ως ηθοποιός, σε βασικό ρόλο της ταινίας, στο πλευρό του Ρόμπερτ Πάτινσον.

Η ιστορία εκτυλίσσεται με ιλιγγιώδη ρυθμό στη Νέα  Υόρκη στη διάρκεια ενός 24ωρου. Είναι απίστευτο πόσα επικίνδυνα μπορούν να συμβούν σε τόσο λίγο χρόνο, αλλά και πόσο ουσιαστική κι αποκαλυπτική μπορεί να γίνει μερικές φορές φρενήρης η δράση, εξελίσσοντας τους ήρωες μιας ταινίας στην οποία δεν πέφτει ούτε ένας πυροβολισμός. Οι ήρωες τον αδελφών Σάφντι τρέχουν, πέφτοντας σε απίθανες καταστάσεις, με τον ίδιο ρυθμό που μιλούν για απίθανα πράγματα, οι ήρωες στις ταινίες του Ταραντίνο.

Ο διάσημος Ρόμπερτ Πάτινσον, ο στιλάτος βρικόλακας στο κινηματογραφικό σίριαλ «Λυκόφως», εδώ δείχνει το πραγματικό του ταλέντο. Υποδύεται έναν νεαρό άντρα σε απόγνωση, τον ελληνικής καταγωγής Κόνι Νίκας, που ζει μια μίζερη ζωή στο Κουίνς με τη γιαγιά του και τον καθυστερημένο νοητικά αδελφό του Νικ. Ο Κόνι είναι υπερπροστατευτικός και δεν θέλει να τον αφήσει να καταλήξει σε ίδρυμα. Δεν έχουν γονείς και η γιαγιά τους είναι αρκετά μεγάλη για να προσέχει το καθυστερημένο παιδί.

Τα δύο αδέρφια θα επιχειρήσουν μια ληστεία, στημένη  στο πόδι από τον Κόνι. Μπαίνουν σε μια τράπεζα, κρατώντας αντί για όπλο ένα σημείωμα με το «αίτημά» τους, το οποίο σπρώχνουν προς την ταμεία, και παίρνουν τα λεφτά. Ο εφιάλτης μόλις ξεκίνησε. Η τσάντα με τα χρήματα είναι παγιδευμένη με δακρυγόνα και κόκκινη χρωστική ουσία.

Ο Νικ θα συλληφθεί, τραυματισμένος μετά από πρόσκρουση σε τζαμαρία, και ο Κόνι, που καταφέρνει να διαφύγει, θα ζήσει μια οδύσσεια για να τον βγάλει με εγγύηση από τη φυλακή. Ο καθυστερημένος Νικ φαίνεται πως δεν μπορεί να ζήσει ούτε λεπτό σε κλουβί.

Ο Κόνι φαντάζει σαν τον μυθικό Οδυσσέα, καθώς πέφτει από εμπόδιο σε εμπόδιο μέχρι να φτάσει στην Ιθάκη του. Η νύχτα είναι μακριά και η Νέα Υόρκη μια μητρόπολη στην οποία μπορείς να ζήσεις τα πάντα.

Το καδράρισμα των προσώπων και η πυκνότητα, στην οποία οδηγεί ο πυρετώδης ρυθμός, θυμίζουν το σινεμά του Τζον Κασσαβέτη. Η εικόνα της νύχτας –η κόλαση στην καρδιά της πόλη- θυμίζει ταινίες του Μάρτιν Σκορσέζε. Η διαχείριση των χώρων, το μοντάζ, η ατμοσφαιρική φωτογραφία και η μουσική φέρνουν το «Good Time» στα μέτρα ενός ρέιβ εφιάλτη.

Δημοσιεύτηκε στη ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ στις 26-11-2017

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s